گفته : گويند سدّ بضم آنست كه طبيعى و فعل خدا باشد و بفتح كار آدمى است * ( « فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجاً عَلى أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا » ) * كهف : 94 . در آيهء * ( « وَجَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْناهُمْ . . . » ) * يس : 9 . اثر معاصى كه مانع از قبول حق است سدّ ناميده شده حقّا كه گناهان مانند سدّ محكمى از قبول حق و حقيقت مانع ميشوند و راه آن را مسدود ميكنند . و در آيهء * ( « حَتَّى إِذا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ . . . » ) * كهف : 93 . بكوه سدّ گفته شده كه كوه ميان دو چيز سدّ و حائل است . سديد . يعنى قول صواب و محكم كه باطل را در آن راهى نيست و از ورود باطل بسته شده است * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا الله وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً » ) * احزاب : 70 . سدر : درخت كنار . ( بضم ك ) صحاح ، قاموس ، نهايهء ، اقرب و المنجد آن را شجر النبق گفته‌اند برهان قاطع ذيل لغت كنار ( بضمّ ك ) ميگويد : ميوه ايست سرخ رنگ شبيه بعناب ليكن از عناب بزرگتر است . به عربى آن را سدر گويند . و در ذيل لغت سدر گويد : ميوه ايست معروف و بعضى درخت كنار ( بضمّ ك ) را گفته‌اند . در فرهنگ عميد ذيل لغت سدر شكل آن را كشيده و گويد : سدر درخت كنار ، شجر النبق ، درختى است تناور و خاردار بلنديش تا 40 متر ميرسد ميگويند تا دو هزار سال عمر مىكند ، ميوهء آن به شكل سنجد و بعد از رسيدن سرخ يا زرد رنگ و شيرين مىشود . ثمر آن در طبّ به كار ميرود و برگ آن را پس از خشك كردن ميسايند و در حمام بدن خود را با آن شستشو ميدهند . ناگفته نماند كنار ( بضم ك ) غير از درخت چنار معروف است . * ( « ذَواتَيْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَأَثْلٍ وَشَيْءٍ مِنْ سِدْرٍ قَلِيلٍ » ) * سباء : 16 . معنى آيه در « خمط » و « سباء » گذشت * ( « فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ . وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ » ) * واقعة :